Werkbezoek Pastoraal Fonds aan Roemenië van 18 – 22 september 2025  

Het is donderdag 18 september 2025, vroeg in de ochtend, we mogen weer. Het jaarlijkse bezoek aan Roemenië gaat beginnen. We gaan met zijn vieren: Rob Gerrits, Jan Lindhout, Henk Maat en Wim Kersbergen. De reis gaat vlot, de route is, na al die jaren, bekend: Sassenheim-Schiphol-Boedapest-Tileagd (Roemenië). Het gaat elk jaar weer soepeler: vorig jaar reden we voor het eerst op de nieuwe rondweg rond Oradea, wat behoorlijk scheelt in tijd. Dit jaar is de grenscontrole Hongarije-Roemenië afgeschaft. Tegen het eind van de middag zijn we in ons eigen SassenheimHuis. Als eerste bekijken we de nieuwe keuken. Wat is het mooi geworden, alles weer fris en nieuw, een hele verbetering.

Het werk is goed verlopen ook al kwam de installateur er halverwege achter dat voor het elektrisch fornuis een driefasen-aansluiting ontbrak, maar ook dat werd op gelost. De dames die er regelmatig koken zijn heel blij met de nieuwe keuken en wij mogen direct genieten van een heerlijke avondmaaltijd die daar is bereid. Tijdens de maaltijd en daarna praten we uitgebreid bij met István en Edit. Het is altijd fijn om elkaar na een jaar weer in levende lijve te ontmoeten en van elkaar te horen wat er in het afgelopen jaar is gebeurd. Edit is behoorlijk ziek geweest maar gelukkig weer bijna helemaal hersteld. István heeft met zoon István een tweede marathon gelopen in Milaan en ze zijn zich aan het voorbereiden op de derde in oktober in Boedapest. Heugelijk nieuws is dat dochter Boglárka volgend jaar in juni gaat trouwen.

Vrijdagochtend kunnen we een beetje rustig aan de dag beginnen, het gesprek op school is een uurtje later omdat de directrice eerst een andere afspraak heeft. We wandelen met István door het dorp naar de markt, een uitstalling van zeer diverse zaken, van heel veel tweedehands kleding via huishoudelijke artikelen tot verse groente, fruit, vlees, zuivel en natuurlijk pálinka. Het is flink druk, we zien veel Roma mensen in veelkleurige kleding.

Daarna bezoeken we dan toch de Middenschool. We spreken met de directrice en een aantal anderen over hoe het afgelopen jaar verlopen is.

Van het ministerie hebben bijna alle scholen nieuwe banken en smartboards in de lokalen gekregen waar ze natuurlijk heel blij mee zijn. Opvallend is dat er voor papier en potloden geen geld beschikbaar komt. Het Pastoraal Fonds heeft een bijdrage geleverd aan de excursie naar de universiteit in Timisoara, lesmiddelen voor natuur- en scheikunde en aan een groenproject naast het schoolplein. We bekijken na het gesprek het nieuwe meubilair, de smartboards en de projecten, alles ziet er prima uit.  

We maken een foto in het groenproject op de banken van pallets, door de leerlingen in felle kleuren geschilderd. 

Na een heerlijke lunch in het SassenheimHuis wacht ons het gesprek in Álesd met Júlia Balla, directrice van het kindertehuis. Een triest en soms emotioneel gesprek. Het kindertehuis sluit als gevolg van een beslissing van het Bisdom. Júlia voelt zich overvallen door deze beslissing die voor de kinderen, het personeel en haar persoonlijk grote gevolgen heeft. Met steun van vele sponsoren, waaronder ook het Pastoraal Fonds, heeft ze de kinderen en mooi zomerprogramma kunnen bieden als afscheid. Uitstapjes naar Balaton, Boedapest en Nyíregyháza stonden op het programma. Voor een aantal kinderen is al een nieuw onderkomen gevonden, vier moeten er nog een plaats vinden. Júlia vraagt of het Pastoraal Fonds contact wil gaan onderhouden met de kerkelijke gemeente in Álesd, waar haar man nu dominee is. We doen geen toezeggingen, wel sturen we in ieder geval nog één keer kleding die ze voor de kerk kunnen verkopen op de bazaar. Het is vreemd om afscheid te nemen terwijl je niet weet of je elkaar nog gaat ontmoeten in de toekomst. Als aardigheidje geven we haar een pakket bloembollen. 

Snel weer terug naar Tileagd, voor het gesprek met István Szoboszlai, nu officieel in zijn functie als predikant. In de gemeente waren in het afgelopen jaar geen bijzonderheden, alle gebruikelijke activiteiten werden georganiseerd, we hebben op Facebook mee kunnen kijken. De tijd is te kort en we spreken om op zondagmiddag verder te praten.

We gaan snel door naar dokter Erzsébet Szilágyi. Ook in haar praktijk waren geen grote bijzonderheden in het afgelopen jaar. Wel bekijken we de twee projecten die we hebben gerealiseerd, de airco-verwarmingen de nieuwe deuren bij de wachtkamer. De aannemer die deuren zou instaleren liet  het afweten, maar gelukkig vond ze een andere die het ook nog goedkoper deed.  

Na het gesprek gaan we met dokter Erzsébet en haar man György eten in een restaurantje in een naastgelegen dorp, een leuken leuk plek aan een meertje. Edit en István zijn ook van de partij en het wordt een gezellige avond.

Zaterdag is een volle dag. We moeten nog wat zaken rond een aantal urgente projecten afhandelen met onze contactpersonen uit Oekraïne dus we gaan op reis naar Vásárosnamény in Hongarije. Op de heenweg nemen we de toeristische route met hier en daar koeien op de weg, mooi maar een beetje lang. Het weerzien met Kati, Irén, Ági en Zoltán is hartelijk. Men is vooral blij Henk weer te zien na zoveel jaren. We praten bij, regelen de zaken waar we voor kwamen en genieten van een heerlijke lunch klaargemaakt door Anita. 

De tijd vliegt en we moeten al snel weer afscheid nemen. Over de snelweg rijden we terug naar Roemenië, we gaan een bezoek brengen aan Niuved, een klein dorpje net boven Oradea. Vlak voor aankomst staan we nog even stil want de weg is in beslag genomen door muzikanten en dansers die het oogstfeest vieren. 

In Niuved worden we hartelijk ontvangen door ds. Benedek Kállai en zijn vrouw Melita. Een jong stel van rond de dertig jaar met twee kleine kinderen. Toch is Benedek al 7 jaar dominee in deze  gemeente. Direct na zijn studie is hij in Niuved gekomen en heeft hier zijn vrouw ontmoet. Met hulp van de Hongaarse en Roemeense overheid en kerk is zowel de kerk als de pastorie flink opgeknapt. Niuved is een klein dorp met ongeveer 130 inwoners waarvan het grootste deel ook lid is van de Gereformeerde Kerk. We vertellen wat het Pastoraal Fonds wel en niet doet en vragen wat zijn verwachtingen zijn. Die zijn nog niet heel concreet dus we spreken af hier later nog op terug te komen. Na weer een heerlijke maaltijd wandelen we even door het dorp en bekijken de kerk.

Daarna terug naar ons hoek, het Sassenheim Huis, waar we even bijkomen van de lange, drukke dag.

Zondagochtend kunnen we een beetje rustig aan doen, om 10 uur is er de kerkdienst. Het is een bijzondere dienst, een jeugddienst en een grote groep jongeren zingt een aantal liederen. Namens het hele Pastoraal Fonds en de kerkelijke gemeente Sassenheim begroet Wim alle mensen in Tileagd en benadrukt nogmaals dat de onze verbondenheid verder gaat dan alleen financiële ondersteuning. Na de dienst is er volgens goed Hollands gebruik voor iedereen koffie en gelegenheid tot even napraten.

Voor de lunch zijn we uitgenodigd bij de vakman die de keuken in het SassenheimHuis heeft geïnstalleerd. Zijn vrouw en dochter waren allebei in voorafgaande week jarig, dus het is een feestelijke maaltijd. We hebben nog twee officiële gespreken te gaan, dus we moeten op tijd weer terug. We ronden ons gesprek met István af en praten daarna met de kerkenraad. Zoals gezegd lopen alle zaken volgens planning en verwachting. Er zijn bijvoorbeeld plannen voor een nieuwe vloer in de grote zaal van het SassenheimHuis, die intensief wordt gebruikt door de dansgroep en in de winter dienst doet als kerkzaal.  Over dit idee en andere plannen zullen we in de komende maanden verder overleggen.
Na het gesprek heffen we het glas en drinken op een mooi en goed bezoek aan onze vrienden in Roemenië. De dames hebben weer allerlei verschillende gerechten meegebracht dus we sluiten de dag feestelijk af.

Maandagochtend vertrekken we vroeg met de auto richting Boedapest. De reis gaat vlot, ook al dreigt “Google-maps” met een lange file net voor de rondweg van Boedapest. Op het moment dat we daar aankomen valt het reuze mee en kunnen we rustig doorrijden. We hebben nog tijd voor wat boodschapjes en vliegen dan weer terug naar Nederland.
Aan het eind van de middag zijn we weer thuis.