Volg ons op
Volg ons op Facebook


Bijgewerkt op
11-12-2017
Werkbezoek aan Oekraďne van 22 april t/m 27 april 2003


Onze reis naar Oekraďne en Roemenië begon op 22 april 2003 om 04.15 uur. We bereikten ondanks diverse stops en files om 19:00 uur de grens Oostenrijk – Hongarije. Zonder problemen mochten we doorrijden. We overnachtten direct over de grens in Levél in het familiehotel Helena. Na gezellig gegeten te hebben hielden we het om 21:30 uur voor gezien. Het was een lange dag geweest.
De volgende ochtend reden we na een goed ontbijt richting Oekraďne. Bij een picknicktafel langs de weg hielden we onze eerste koffiestop. Maar wat een ongelooflijke troep hadden onze voorgangers achtergelaten.
Met een "nieuwe" chauffeur reden we in een file een Hongaars stadje binnen. Voelt u het al aankomen? Ja hoor, het Nederlandse busje moest, evenals de Zwitserse auto achter ons, aan de kant. Een bekeuring van 5000 Forint (ongeveer 20 euro), wegens te hard rijden! En alle Hongaarse auto’s reden gewoon door. De bekeuring werd in het volgende dorp snel betaald bij het postkantoor om calamiteiten te voorkomen aan de grens. Het bewijs van betaling was heilig!
Voor een lunch werd gestopt bij de "Cumanian Memorial Place" een Stonehenge opstelling van beelden.

Om 15:45 uur kwamen we aan bij de predikant en zijn vrouw in Mateszalka ongeveer 40 kilometer van de Oekraďense grens ( zij zijn onze hoofdcoördinatoren in de Karpaten). Het echtpaar heeft jarenlang de kleding in kleine hoeveelheden de grens overgebracht en in Oekraďne verdeeld. Een hartelijk weerzien van goede vrienden. Twee uitgebreid gedekte tafels stonden voor ons klaar. Schotels vol vleesgerechten en salades, om verlegen van te worden. Via Riet Geldof die alles vertaalde, werden we meteen over allerlei zaken ingelicht en om 16:45 uur reden we richting grens met Oekraďne. Hongarije komt in 2004 bij de EU, daarom werd de dichtstbijzijnde grenspost ---- verbouwd, dus moesten we een aantal kilometers omrijden. De predikant en zijn vrouw reden voor en zouden de hele periode die we in Oekraďne waren bij ons blijven. Om 18.00 uur waren we bij de grens. Hongarije uit was geen probleem, maar Oekraďne in! Wat een machtsvertoon en bureaucratie bij de Oekraďense douane. De gegevens uit de paspoorten werden met de hand overgeschreven en het chassisnummer van de bus moest worden opgespoord en ingevuld. Ook Oekraďners, die in Hongarije werken of die met een tasje fruit stonden, moesten uren wachten.

Eindelijk, na bijna drie uur bij de grens gestaan te hebben, reden we de grens over. We werden bij de grens al opgewacht door de burgemeester van Gát en de contactpersoon. Een hartelijk weerzien! We reden achter de contactpersoon aan, het regende en het wegdek was zeer slecht. Bij de contactpersoon thuisgekomen werden we gastvrij ontvangen. Natuurlijk stond er een maaltijd op ons te wachten.

Van alles weer veel te veel! Ed Nieuwenhuis en Jan Lindhout sliepen bij de burgermeester thuis en redden zich met woordenboek en handen en voeten, evenals Nico Broekhuizen en Henk Maat die bij Jozef sliepen. Riet Geldof, Betty Wilbrink, Annette Bosma, Bernard en Gerda Touber sliepen bij de contactpersoon thuis.

De volgende ochtend, donderdag 24 april brachten we een bezoek aan de basisschool. De kinderen van groep 1 en 2 kregen een stokbroodje met een beker warme melk. De kinderen van groep 3 en 4 kregen i.p.v. melk een beker warme thee. Enkele kinderen bewaarden een stuk brood voor een broertje of zusje thuis! Het uitdelen gebeurde zeer gedisciplineerd en was een groot succes!

Het schoolgebouw zag er slecht uit. De basketbalnetten, gekregen bij het vorige bezoek, waren nog niet opgehangen en de houten vloer van de gymzaal zag er niet uit! Ook de lokalen waren kaal en troosteloos. In een gesprek met de nieuwe, directrice werd gevraagd om een nieuw dak en om aansluiting op de nieuwe aardgasleiding. Hiervoor was dan ook weer een nieuwe ketel nodig, terwijl er twee jaar geleden met hulp van het Pastoraal Fonds een nieuw ketelhuis was gebouwd. Nee, de oude ketel wilde men liever niet ombouwen want misschien stopte de aanvoer van gas opeens en dan zaten ze niet in de kou want dan kon er weer op hout en kolen worden gestookt! Wat een vertrouwen in de overheid!

In de keuken van de school werden de maaltijden voor "tafeltje dekje" bereid, het nieuwe project van het Pastoraal Fonds. Fulltime werk voor 3 dames. We zouden die dag ook dezelfde maaltijd krijgen: goulashsoep, macaroni met kip en tomatensaus. Het was zeer smaakvol. De prijs van de maaltijd is vrij hoog vanwege het salaris voor 5 personen en de hoge sociale lasten.

Toen was het tijd om de maaltijden van “het tafeltje dekje” rond te brengen. We reden achter een van de twee auto's aan. Vreselijke toestanden! Behalve de doorgaande weg kent het dorp Gát geen verharde wegen. De tuintjes lagen er over het algemeen mooi ingezaaid bij. De grote armoede straalde overal vanaf, de huizen, de kleding en de door en door afgeleefde gezichten. Veel tranen van dankbaarheid werden zichtbaar toen het eten van "tafeltje dekje" werd uitgedeeld. Het houdt de mensen gewoon in leven! Het was moeilijk om dat aan te zien. Die dankbaarheid stuitte je zo tegen de borst! Dankbaar voor je eerste levensbehoefte, dankbaar omdat een ander dit jou geeft! Riet Geldof kreeg tulpen uit een tuintje, uit dankbaarheid.

Daarna bezochten we ook de kleuterschool. De twee lokalen zagen er leuk uit met veel herkenbaar materiaal uit de Kringloopwinkel “Op Dreef” in Sassenheim. Keurig opgemaakte bedjes waar de kinderen in konden slapen. In verband met de stookkosten werden alleen de lokalen op de begane grond gebruikt. Ook rondom de school zag het er opgeruimd en netjes uit.

Vervolgens spoedden we ons naar de burgemeester in het gemeenthuis. Hier stonden ook de dozen met kleding opgeslagen. De plattegrond met het aardgasproject werd getoond. Natuurlijk had de burgemeester ook wensen o.a. aansluiting op de hoofdleiding voor de mensen die het niet zelf konden betalen en misschien kon hij ook een kopieerapparaat krijgen.

We bezochten ook de plaatselijke, vrouwelijke dokter. Zij toonde trots haar praktijkruimte. Helaas stond de schoorsteen op instorten en wat de apparatuur betrof deelde zij mee dat ook een echoapparaat heel handig zou zijn. Zou het Pastoraal Fonds haar daaraan kunnen helpen?
Een eindje verderop stond de Zigeunerkerk. Het kerkgebouw was mooi. Aan de achterkant werd in een kleine ruimte les gegeven aan twee groepen zigeunerkinderen. Rondom de kerk was het nu één en al blubber! De predikant preekte 5 keer op een zondag, in Gát, in omliggende dorpen en de laatste dienst is in de Zigeunerkerk. De predikant zette zich vooral in voor deze Zigeuners.

De middag was nog niet voorbij. We brachten nog een bezoek aan het gehucht Csikós, 6 km buiten Gát. Het had veel weg van een openluchtmuseum. De bewoners waren blij met de maandelijkse gaven die door de contactpersoon werden gebracht. Er werd nu macaroni en tomaten in blik uitgedeeld en de kinderen kregen een speeltje en wat lekkers. Een mevrouw merkte op: "Komen jullie hier maar een poosje wonen dan krijgen we het wel beter".

Weer terug in Gát brachten enkelen nog een bezoek aan een moeder met twee kinderen. Het dak van de woonkamer was kapot en stond op instorten. In een klein kamertje er achter leefden ze: twee bedden, een piepklein kacheltje, een tafeltje en anderhalf stuks eetgerei! Het zag er netjes uit met een paar geplukte bloemen op het tafeltje. De jongen, een jaar of veertien hing bij huis rond, want er was geen geld voor de vervolgschool. De vader was spoorloos en het gezin leefde van een uitkering. De moeder kan niet werken doordat ze TBC heeft. De schoenen, die de dochter had gekregen, waren te klein. Dit konden we gelukkig gauw oplossen met een paar meegebrachte nieuwe schoenen. Maar hoe zou hun toekomst eruit zien? En weer die de dankbaarheid voor alle hulp voor wat ze van het Pastoraal fonds kregen!
Dit was de eerste dag in de Oekraďne, een dag om nooit te vergeten.Beelden die op je netvlies blijven hangen.

Op vrijdag 25 april bezochten wij 's morgens het huis van de Oost-Europa zending. Het kinderhuis werd gerund door een actief Nederlands meisje. We bekeken verder de bakkerij en de nieuw in gebruik te nemen ruimte voor kledingopslag. Aan de opslagruimte moest nog veel worden verbouwd. De kleding van het laatste transport stond nog verzegeld achter slot en grendel bij de douane.

We brachten een kort bezoekje aan de markt in Beregszász en reden toen door naar Csonkapapi. De kleuterschool zag er na de renovatie leuk uit. De inzet van ouders was zeer groot geweest. Een tweetal klaslokalen, de slaapruimte en de keuken waren al helemaal opgeknapt. Je kon zien dat de kleuterleidsters en de kinderen er zichtbaar plezier in hadden. We hadden voor de school heel wat speelgoed meegebracht, dat we dan ook heerlijk konden uitdelen. Ook de andere lokalen zouden binnenkort onder handen worden genomen. Dan is de hele kleuterschool piekfijn in orde.


Van de kleuterschool reden we door naar de plaatselijke dokter, een fantastische arts, die met heel weinig middelen veel heeft bereikt! In dit dorp hebben we leuke mensen ontmoet, die overal actief bij betrokken zijn en alles prima hebben georganiseerd.

Zaterdag 26 april werd besteed aan een gezamenlijke bijeenkomst met alle contactpersonen. Zij vertelden over het werk dat zij met hulp van het Pastoraal Fonds in de dorpen kunnen doen, maar ook over de schrijnende ellende en zij gaven hun wensen aan. Na de gezamenlijke maaltijd kreeg elke contactpersoon een kwartiertje om de persoonlijke problemen met leden van het Pastoraal Fonds te bespreken. Iedereen heeft deze dag als zeer positief ervaren.

’s Avonds is er nog een vergadering met de kerkenraad in Gát. Het vertrouwen in de contactpersoon bleek niet optimaal te zijn. Er bleken misverstanden te zijn. Deze misverstanden waren niet direct oplosbaar. Het was wel duidelijk: in Gát moest orde op zaken worden gesteld en het vertrouwen worden teruggewonnen. Aan het einde van ons gesprek werd een fotocollage van Sassenheim aan de dominee overhandigd.

De toekomst voor de Oekraďners ziet er niet rooskleurig uit. Hongarije komt in 2004 bij de E.U. In september zouden de douanevoorschriften, visa e.d. worden aangescherpt!