Volg ons op
Volg ons op Facebook


Bijgewerkt op
18-10-2017
Werkbezoek aan Oekraďne van 3 mei t/m 13 mei 2006


Voordat we aan een dergelijk lange reis beginnen is er natuurlijk al heel wat te regelen.
Er wordt gecorrespondeerd en vergaderd om duidelijkheid te krijgen over mogelijke knelpunten, welke projecten bezocht moeten worden en welke vragen we beslist moeten stellen.
We maken voor alle kleuters die we denken te ontmoeten ongeveer 170 kleine zakjes snoep klaar. Voor de meisjes nemen we een knuffelbeestje en voor de jongens een autootje mee.
Via een Hongaarse organisatie in Nederland hebben we een oproep gedaan voor een extra tolk en dat is goed gelukt. Petra Füzes die 29 jaar geleden geboren is in Pécs in Hongarije en nu in Den Haag woont, gaat voor de eerste keer met ons mee.

Delegatie bestaat deze reis uit: Nico Broekhuizen, Bernard Touber, Henk Maat, Riet Geldof en als extra tolk gaat dus Petra Füzes met ons mee.

Tijdens de reis gaan we in alle 6 dorpen, samen met de plaatselijke contactpersonen, naar de school, de kleuterschool, de dokterspost en de kerk. Natuurlijk wordt ook telkens bij de contactpersonen de financiële administratie met onze penningmeester doorgenomen. De contactpersonen zijn hierbij altijd wat zenuwachtig want, al doen ze het naar beste kunnen, zij zijn hierin ook maar amateurs. Overigens dient wel nauwgezet volgens de richtlijnen van het Pastoraal Fonds te worden gehandeld en geadministreerd.

We zijn erg blij dat we twee vaste adressen hebben in het dorp Gát waar we altijd kunnen overnachten. De heren slapen bij Marta en Jozef en de dames bij Zoli en Irene.Van daaruit zijn de andere vijf dorpen heel gemakkelijk te bereiken.
In elk dorp worden we met enige trots langs de projecten geleid. De kleuterscholen en zelfs een enkele lagere school bereiden speciaal voor ons een ”optreden”voor met gedichtjes zang en dans. In Oekraďne is het al op de eerste zondag van mei Moederdag, dat wordt vooral op de scholen en in de kerk uitgebreid gevierd, dus wordt ook voor ons het moederdagrepertoire nog eens dunnetjes overgedaan.
Wij maken de moederdagviering mee in de kerk in Balazsér.
Na de zegen is het woord aan de kinderen, die ongeveer in 20 minuten de moeders in alle toonaarden bezingen. De meeste kinderen spreken om beurten ook nog een gedichtje uit. Hierna verlaten de kinderen als eerste de kerk en stellen zich in twee rijen op bij de uitgang op. Alle oma’s en moeders krijgen vervolgens een bloemenhulde. Wij ervaren dit als een fleurige en wat vertederende traditie.

Een heel moeilijk punt voor ons zijn altijd weer de maaltijden. Iedereen wil ons te gast hebben. Zo eten we bij het schoolhoofd, de dokter en de burgemeester van Gát en natuurlijk ook in alle zes dorpen bij de contactpersonen thuis. Het voordeel is wel dat er niet steeds op het logeeradres voor ons gekookt hoeft te worden.

Op zaterdag 6 mei hebben we een gezamenlijke dag met alle contactpersonen. We zijn dan in totaal met 18 personen. De dames van het Tafeltje – Dekje project in Gát hebben heerlijk voor ons gekookt en het toetje is overheerlijk gebak dat uit 6 verschillende dorpen komt. Op deze dag blijkt weer heel duidelijk dat de contactpersonen in de loop der jaren tot een hechte groep vrienden is uitgegroeid, die elkaar steunen en raad geven. Het is ideaal dat alle ervaringen uitgewisseld kunnen worden en zo leren wij ook heel veel over het verschil in denken.
Bijvoorbeeld: Als door het Pastoraal Fonds in besloten een project steunen dan sturen we eerst de helft van het benodigde bedrag. Het tweede deel van het bedrag zullen we overmaken als het werk bijna af is en de contactpersoon aangeeft dat het goed gedaan is. Dit werkt echter in Oekraďne niet. Omdat geld een schaars artikel is, en beloften daar niet altijd worden nagekomen, stoppen ze zonder pardon met de werkzaamheden als er geen geld meer is. Eerst geld zien, en dan pas verder werken is in Oekraďne het motto.

Een tweede voorbeeld: We horen opnieuw dat de post die we rechtstreeks naar Oekraďne sturen vaak wordt opengemaakt. Staat hier dan iets bijzonders in dan kan de ontvanger rekenen op een bezoekje van een inspecteur. Het werken met een FAX is daarom beter. Niet alleen werkt het sneller, het is ook veiliger.

Het voert te ver om alle projecten te noemen, maar als voorbeeld geef ik er een paar:
Scholen krijgen geld voor leermiddelen; dat gaat van potloden, schriften en gummetjes tot zelfs kopieerpapier;
er wordt een dorpshuis gerenoveerd
doktersposten krijgen apparatuur, zelfs een koelkast of een e.c.g.. apparaat / het steile, en ’s winters glibberige pad naar de kerk is verbeterd en heeft een leuning en verlichting gekregen / kapotte linoleum vloeren in een school zijn vernieuwd en we steunen een heel arme studente met een maandelijkse studietoelage enz enz. Het complete verslag van de reis bevat ruim 13 kantjes, als u alles wilt weten kunt u dat bij mij aanvragen.

Ik wil afsluiten met een leuke anekdote:
Ruim een jaar geleden kregen we heel veel “verouderde”maar nog nieuwe kleding van de KLM Catering. De overhemden ongeveer 3000 worden in de hele streek gedragen en door iedereen herkend. Er waren ook rode stewardessenpakjes bij. Vooral secretaresses en schooljuffen dagen die nu vaak. Het is zelfs een keer voorgekomen dat het als bruidsjurk gebruikt werd.